گروه کوه نوردی همنورد

                                                   به نام آفریننده کوهستان

نام برنامه: صعود به قله توچال.

سرپرست برنامه: آقای کیامرث کاوه

نویسنده گزارش: آقای حسام مرسلی

مدت برنامه: یک و نیم روز.

تاریخ اجرای برنامه:

 24 و 25 اسفند ماه 1391  -  همراه با شبمانی در پناهگاه شیرپلا.

مسیر رفت: میدان سربند - پناهگاه شیرپلا - جانپناه امیری - قله توچال.

مسیر بازگشت:

قله توچال - ایستگاه 7 تله کابین - ایستگاه 5 تله کابین - ولنجک.

وضعیت آب و هوا: آسمان صاف و آفتابی همراه با وزش باد.

همنوردان این برنامه: ویدا، شهرزاد، مهدی، کیامرث، مازیار، حسام.

روز پنج شنبه 24/12/1391

گزارش این برنامه را از اینجا شروع می کنم که آخرین پنج شنبه سال یعنی 24 اسفند 1391 در یک روز آفتابی، ساعت 15:۰۰ کنار مجسمه کوه نورد قرار گذاشتیم. به دلیل ترافیک شهر تهران و تاخیر بعضی از همنوردان، برنامه را راس ساعت 15:30 شروع کردیم و به قصد صعود به قله توچال حرکت کردیم.

در ساعت 16:20 در نزدیکی دو راهی اوسون و تیر راهنمای شماره 7 از 13 که ارتفاع 2237 متر را نشان می داد توقف 15 دقیقه ای داشتیم و پس از استراحت و تجدید نیرو به راه خود ادامه دادیم.

ساعت 17:40 در مجاور پایگاه امداد و نجات زنده یاد داودی توقف کوتاهی داشتیم و دوباره مسیر را ادامه دادیم. مسیری که بدون برف و یخ بود و شرایط کوه نوردی را برایمان عادی کرده بود.

در ساعت18:50 به پناهگاه شیرپلا رسیدیم و با استراحت و صرف شام و همچنین روحیه دادن به یکدیگر، انرژی مثبتی را برای فردا در خودمان جمع کردیم. در ساعت 20:30 بلیط خوابگاه عمومی را به مبلغ 5000 تومان برای هر نفر تهیه کردیم و قبل از ساعت ۲۲:۰۰ در ایوان جنوبی پناهگاه با سیمای شبانه ی شهر تهران عکس انداختیم.

توضیح کلی که باید درباره پناهگاه شیرپلا بدم اینست که این پناهگاه دارای دو سالن غذاخوری، دو دستگاه ماکرو ویو جهت استفاده رایگان بمنظور گرم کردن غذا، سرویس بهداشتی، نمازخانه و چند سالن خواب عمومی (هر نفر 5000 تومان)، خصوصی (هر نفر 8000 تومان) و خانوادگی می باشد.

همینطور بوفه آن که به اندازه کافی مواد غذایی دارد. همچنین در محل پناهگاه تلفن همراه آنتن داشته و یک دستگاه تلفن عمومی کارتی هم در محل وجود دارد. البته باید یادآور شد که از ساعت ۲۲:۰۰ لغایت ۰۴:۰۰ بامداد نیز درهای پناهگاه بسته می باشد.

روز جمعه 25/12/1391

ساعت ۰۶:۰۰ صبح به مدت یک ساعت زمان را صرف صبحانه خوردن و آماده سازی خود و تجهیزات کردیم.

ساعت ۰۷:۰۰ قسمت دوم برنامه کلید خورد و از پناهگاه خارج شدیم. شرایط آب و هوا تغییری نکرده بود و ما به راه خودمان ادامه دادیم.

ساعت ۰۹:45 نزدیک به جانپناه امیری وزش شدید باد را شاهد بودیم که برای اضافه کردن لباس و پوشیدن باد گیرها توقف کوتاهی داشتیم.

ساعت 10:10 را نشان می داد که به جانپناه امیری رسیدیم. به مدت 40 دقیقه برای تجدید قوا توقفی داشتیم.

ساعت 12:30 به محل تلاقی خط الراس توچال و یال گوله بند رسیدیم. بام ایران، دماوند زیبا، به راحتی چشم را نوازش می داد و تعدادی عکس یادگاری هم انداختیم. رفته رفته از وزش باد کاسته می شد و برف آفتاب خورده، گذر از توچال را آسان تر کرده بود.

بالاخره در ساعت 13:45 به قله رسیدیم و با هم سرود ای ایران را به یاد ایران سردادیم و عکس هم فراموش نشد. در ضمن آنتن موبایل هم مثل تمام طول مسیر وجود داشت.

ساعت 14:15 مسیر قله را به سمت ایستگاه 7 تله کابین توچال پیمودیم. ایستگاه 7 شلوغ بود. با خرید بلیت 7000 تومانی توانستیم ساعت 15:40 به ایستگاه 5 توچال برسیم و در ساختمان چوبی ایستگاه مشغول صرف ناهار و استراحت شدیم. در اینجا بود که با پیشنهاد سرپرست و نظر اعضای گروه تصمیم گرفتیم تا ایستگاه 2 تله کابین مجددا کوه پیمایی کنیم.

ساعت 16:15 ایستگاه 5 تله کابین را ترک کردیم و از مسیر غربی مجاور دره اوسون به سمت ایستگاه 2 حرکت کردیم.

در نهایت در ساعت 17:30 به ایستگاه 2 تله کابین رسیدیم و دو گروه شدیم. گروه اول با تله کابین به سمت ولنجک رهسپار شد و گروه دوم مسیر را به سمت بام تهران پیش گرفت. گروه دوم با یک ساعت اختلاف زمانی دیرتر نسبت به گروه اول، راس ساعت ۱۹:۰۰ به بام تهران (ولنجک) رسید.

در آخر از تمام دوستان عزیزم و همینطور سرپرست برنامه یک تشکر جانانه می کنم و پیشاپیش تبریک نوروز را با یک بیت شعر از حافظ شیرازی تقدیم همنوردان می‌کنم:

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

ویرایش و بازنگری: شاهین صفوی