گروه کوه نوردی همنورد

پس خدا بهترین حافظ است

سرپرست برنامه: احمد خاکزاد

گزارش: احمد خاكزاد

7:00 پارك جمشیدیه: به همراه شاهین، تنها همراه این برنامه، راس موعد مقرر سر قرار حاضر بودیم و از آنجایی كه هیچ كدام از همنوردان دیگر گروه برای حضور در این برنامه اعلام آمادگی ننموده بودند، دقایقی پس از حضور، دو نفری راهی قله 3310 متری كلكچال شدیم.

هوا آفتابی و به نسبت یك روز زمستانی، گرم بود. از طرفی با توجه به سكون هوای تهران، آلودگی هوا حتی تا دامنه­های البرز احساس می­شد. از مسیری فرعی كه در شرق مسیر اصلی اردوگاه واقع بود، راهی ایستگاه سوم شدیم. طبق معمول اكثر برنامه­ها، برای حفظ آمادگی­مان، كوله كشی می­نمودیم و این موضوع باعث می­شد تا نتوانیم خیلی سریع صعود نماییم.

8:00 در مكان آرامی در میان تخته سنگ­ها، به صرف صبحانه پرداختیم. خوبی مسیر فرعی، آرامش و سكوت نسبی آن در قیاس با مسیر پر از ازدحام اصلی بود. بعد از ایستگاه سوم كلكچال، دقایقی را به تماشای طبیعت پرداختیم و سپس راهی اردوگاه شدیم.

9:15 اردوگاه كلكچال (2580 متر): هرچند كه تا اینجا زیاد خبری از برف روی زمین نبود، اما اردوگاه تماما سپیدپوش بود. دقایقی را به استراحت پرداختیم و سپس از ضلع شمال­غربی اردوگاه، راهی گردنه لوپهنه به ارتفاع 3000 متر شدیم. در ابتدای این مسیر، گروهی از دوستان ستاد پیشگیری از حوادث کوهستان مستقر شده بودند و به توزیع بروشور و اطلاع رسانی به كوهنوردان مشغول بودند. سلام و خسته نباشید خدمت این عزیزان عرض كردیم و راه خود را پیش گرفتیم.

همه جا سپیدپوش بود، ولی به لطف خدا خبری از برف­كوبی نبود! همچنان مشغول گپ و گفت بودم، گاهی در مورد فعالیت­های گروه، گاهی در مورد مسائل شخصی و گهگاه هم سر به سر هم گذاشتن و سر كار گذاشتن یكدیگر! هوا همچنان عالی بود و این موضوع كاملا رویمان اثر مثبت داشت.

11:20 گردنه لوپهنه: به گردنه كه رسیدیم، گروه دیگری از عزیزان ستاد پیشگیری از حوادث کوهستان را دیدیم كه آنجا مستقرند و آماده انجام خدمت. این صدا از بیسیم­شان به گوش می­رسید: "با توجه به گرم شدن نسبی هوا و افزایش احتمال ریزش بهمن، از عبور كوهنوردان از مسیرهای بهمن­گیر، جلوگیری نمایید".

بعد از خوش و بش با این دوستان، چند دقیقه­ای را ضمن صرف نوشیدنی و تماشای مناظر پر برف اطراف، به استراحت پرداختیم و در نهایت از روی یال و گرده اصلی، راهی قله كلكچال شدیم. در قسمت­هایی از مسیر، مجبور بودیم روی یخ گام برداریم كه این موضوع لزوم به همراه داشتن و استفاده از یخ شكن (یا كرامپون) را در زمستان یادآوری می­نمود.

13:00 قله كلكچال: چون همیشه، پس از حمد و سپاس خداوند بزرگ، به گرفتن عكس یادگاری برفراز قله پرداختیم و چون آنجا تنها نبودیم و به منظور جلوگیری از تعجب و بهت سایر كوهنوردان، از اجرای مراسم قله صرف نظر نمودیم! در حدود 10 دقیقه روی قله بودیم و سپس از همان مسیری كه آمده بودیم و با احتیاط كامل، راه بازگشت را پیش گرفتیم.

14:00 گردنه لوپهنه: بهترین زمان و مكان صرف ناهار بود و بنابراین، بساط ناهار برپا گردید. بعد از ناهار هم به صرف میوه پرداختیم و در حدود 40 دقیقه بعد، راهی پایین شدیم. دوستان ستاد پیشگیری هم كمپ و سایر وسایل خود را جمع كرده و آماده بازگشت بودند.

15:30 اردوگاه: در حدود 15 دقیقه در اردوگاه به استراحت و تجدید قوا پرداختیم و در شرایطی كه اردوگاه هیچ نشانی از جمعیت و هیاهوی صبح خود نداشت، راهی آخرین مرحله برنامه شدیم. همچنان گپ و گفتمان ادامه داشت و ....

17:30 پارك جمشیدیه: با بازگشت به مبدا صعود و به لطف خدا، برنامه دیگری را با موفقیت و بدون بروز حادثه به انجام رسانده بودیم و خوشحال و شاكر بودیم.

توضیح: اردوگاه كلكچال، دارای امكانات اصلی و مناسب (سرویس بهداشتی، بوفه، پناهگاه و ...) جهت استفاده كوهنوردان می­باشد و البته از آنجاییكه كه متعلق به آموزش و پرورش است، تنها در روزهای تعطیل و آن هم فقط در طول روز پذیرای كوهنوردان است. در طول مسیر چند چشمه و لوله آب آشامیدنی وجود دارد، اما با توجه به اینكه در صعود از اردوگاه تا قله، كمتر می­توان به آب دست یافت، توصیه می­شود به میزان كافی آب آشامیدنی همراه داشته باشید. در صورتیكه هوا مساعد باشد، صعود زمستانه این قله نیاز به تجهیزات حرفه­ای ندارد و با داشتن آمادگی جسمانی مناسب، برنامه یك روزه به یادماندنی رقم خواهد خورد.

تصاویر منتخب از برنامه قله کلکچال (سومین برنامه رسمی زمستان)