گروه کوه نوردی همنورد

نام برنامه: ایستگاه ۵ تله کابین توچال

تاریخ برنامه:  22/10/91

سرپرست برنامه: آقای شاهین صفوی

گزارش برنامه: خانم اسما اکبری

همنوردان خوب این برنامه: شقایق، شهرزاد، اسما، پدرام و شاهین.

وضعیت هوا: آفتابی همراه با وزش باد.

شروع برنامه ساعت هفت صبح بود و دمای هوا در حدود منفی 3 درجه. بچه ها راس ساعت هفت در کنار درب ورودی مجموعه توچال بعد از پارکینگ حاضر بودند و همگی نزدیک مرز انجماد! قرار بود برنامه به صورت دو روزه اجرا بشه ولی به دلیل نقص در تجهیزات انفرادی بچه ها با نظر سرپرست برنامه بصورت یک روزه برگزار گردید.

برنامه این هفته آموزشی بود و بیشتر حول موضوع اسکان در کوهستان و نحوه صحیح برپایی چادر می گذشت. از اونجایی که چادر جزو تجهیزات گروهی به حساب می آید، سرپرست برنامه یک ربع اول، قبل از حرکت رو اختصاص داده بود به معرفی کلی قطعات یک چادر کوهستانی و بعد قسمت های مختلف چادر رو جهت حمل تا ایستگاه ۵ تله کابین توچال بین نفرات تقسیم کرد. البته اجزای چادر بصورت عادلانه بین بچه ها تقسیم شد و بعد به راه افتادیم.

ساعت ۰۷:۴۵ دقیقه بود که رسیدیم به ایستگاه اول تله کابین توچال. کمی در مورد تاریخچه تله کابین توچال صحبت کردیم. پروژه ساخت تله کابین توچال با همکاری شرکت فرانسوی " پوما " و شرکت اتریشی " دوپل مایر " در سال 1353 هجری شمسی آغاز گردید و در سال 1357 اتمام یافت. اینکه اروپایی ها اون رو  ۳۸ سال پیش برای ما ساخته اند و حالا آنقدر قدیمی و مستهلک شده که خود اروپایی ها هم وقتی اون رو می بینند به سخره می گیرند. (نقل از سرپرست برنامه که برای ما تعریف کرد).

بعد از خوردن کمی خوراکی و کم کردن لباس دوباره به راه افتادیم و راس ساعت ۰۸:20 دقیقه به استراحتگاه بعدی رسیدیم که به پیشنهاد نویسنده « ایستگاه یک و نیم» نام گذاری شد. ایستگاه یک و نیم بین ایستگاه اول و ایستگاه دوم تله کابین توچال واقع شده است. شامل رستوران، چایخانه و البته سرویس بهداشتی نیز می باشد. به مدت 30 دقیقه در ایستگاه یک و نیم توقف کرده و صبحانه را آنجا خوردیم.

راس ساعت ۰۸:50 دقیقه وسایل را جمع و جور کرده و به سمت ایستگاه دو به راه افتادیم. در طول مسیر، سرپرست خطرات کوهستان را مفصل برای ما شرح دادند. از سقوط بهمن گرفته تا سرمازدگی و هیپوترمی در فصل زمستان. اینکه کوهستان در عین زیبایی و شگفت انگیزی با کسی شوخی ندارد و ممکن است کوچکترین بی احتیاطی منجر به مرگ کوه نورد شود. در همین حین باد شدید و بسیار سردی شروع به وزیدن کرد و صحبت از خطرات کوهستان جنبه ملموس تری برای بچه ها پیدا کرد.

کم کم از سرعت وزش باد و سردی هوا هم کاسته شد تا اینکه راس ساعت ۰۹:40 دقیقه به ایستگاه دوم رسیدیم. حدود بیست دقیقه استراحت کرده و ساعت 10 صبح به سمت ایستگاه 5 تله کابین توچال راه افتادیم. ساعت 11:15 دقیقه در جوار آنتن ها کمی استراحت کرده و خوراکی خوردیم و دوباره به راه خود ادامه دادیم تا اینکه بالاخره در ساعت 12:15 دقیقه به ایستگاه پنجم رسیدیم.

هوا آفتابی اما بسیار سرد بود. سرپرست از بچه ها درخواست کرد تا علاوه بر برپایی چادر به نکات آموزشی مربوطه هم توجه کنند. آموزش و برپایی چادر حدود یک ساعت طول کشید. بخاطر برودت بیش از حد هوا تصمیم گرفتیم ناهار را در چادر صرف کنیم که اتفاقا از نظر کاتب بهترین بخش برنامه بود.

ساعت 2 بعد از ظهر و بعد از صرف ناهار و جمع کردن چادر بطرف ایستگاه دوم راه افتادیم. بعلت وجود لایه های یخ، بیشتر مسیر برگشت را با استفاده از یخ شکن طی کردیم که پیمایش مسیر را راحت تر کرده بود. ساعت ۱۶:20 دقیقه به ایستگاه دوم رسیدیم و ۱۵ دقیقه ای به استراحت و صرف چای و تنقلات گذشت. مسیر برگشت را از یک راه میانبر ادامه دادیم تا بالاخره به ورودی مجموعه توچال رسیدیم و سرپرست در ساعت ۱۷:40 دقیقه رسماً پایان برنامه را اعلام نمودند.

ویرایش و بازنگری: شاهین صفوی