گروه کوه نوردی همنورد

 پس خداوند بهترین حافظ است

با توجه به مشكلی كه برایم در برنامه فتح قله شاه­نشین در تاریخ 01/09/87 رخ داد، لازم دیدم برخی نكاتی را كه در این زمینه دخیل بودند، در قالب چند خط در اختیار سایر همنوردان قرار دهم تا از بروز موارد مشابه برای این عزیزان پیشگیری شود.

اما مشكل پیش آمده: در ارتفاع حدودا 3750 متری و در كولاك و بوران شدید و هوای بسیار سرد، دچار كاهش شدید فشار و قند خون شدم، شوك شدید و هایپوترمی هم شرایط را دوچندان سخت می­نمود كه البته با توجه به لطف خدا در قالب تدابیر مناسب همنوردان آن برنامه، به خیر گذشت.

پس از پایان برنامه، به این فكر فرو رفتم كه این پیشامد ناشی از چه بود؟! این موارد به ذهنم رسیدند:

1)كم بود خواب در طول ماه گذشته، بخصوص شب قبل از اجرای برنامه.

2)سنگین بودن برنامه و عدم صرف وعده­های غذایی مناسب در مدت زمان طولانی (از ساعت 4:30 كه صبحانه خورده بودم تا ساعت 13:30 كه دچار مشكل شدم، تنها یك پرتقال (ترش) و یك نوشیدنی (شكلات) گرم خورده بودم كه برای آن برنامه سنگین بسیار كم بودند).

3)برف كوبی سنگین كه انر‍ژی بسیاری از بدنم گرفته بود.

4)صرف پرتقال ترش، كه احتمالا به سبب ترش بودنش باعث افت فشار خونم شده بود.

5)قرار گرفتن در معرض طوفان و كولاك و سرمای شدید كه باعث تخلیه بدنم از انرژی شده بود.

6)كمی سرماخوردگی و كسالت قبل از اجرای برنامه.

برای پیشگیری از بروز چنین حوادثی، راه­كارهای زیر مناسب می­باشند:

1)در برنامه­های سنگین، حتما وعده­های غذایی مناسب در فواصل زمانی متناسب با اجرای برنامه صرف شود تا انرژی مورد نیاز بدن تامین گردد.

2)در طول اجرای برنامه از مصرف میوه­ها و خوراكی­های ترش مزه و آنهایی كه باعث افت فشار خون می­شوند، صرف نظر گردد.

3)با توجه به شرایط آمادگانی جسمانی و فنی افراد و البته با نظر سرپرست برنامه، برف كوبی نوبتی و چرخشی انجام شود تا مصرف انرژی بین افراد حاضر در برنامه تقسیم گردد.

4)همواره باید خوراكی­هایی كه بتوان آن ها را در شرایط سخت، نظیر كولاك و طوفان بدون زحمت زیاد مصرف نمود، در دسترس قرار داد؛ نظیر شكلات و بیسكوئیت.

5)درصورتیكه قبل از شروع برنامه­های سنگین، دچار بیماری شده یا احساس ضعف و ناخوشی جسمانی پدیدار شود، از حضور در آن برنامه خودداری گردد.

6)در زمان احساس گرسنگی غذای مناسب صرف نموده و به محض احساس افت فشار یا قند خون موضوع به اطلاع سرپرست برنامه و یا نزدیكترین همنورد رسانده شود.

7)شب قبل از اجرای برنامه­های سنگین به میزان كافی خوابیده و خوب استراحت شود.

درصورتیكه یكی از همنوردان شما دچار چنین مشكلی گردید، رعایت موارد زیر می­تواند در رفع آن مشكل شما را یاری نماید:

1)خونسردی خود را حفظ نمایید.

2)شرایط فرد مذكور را بررسی نموده و وابسته به آن، بهترین اقدامات را انجام دهید.

3)اگر فرد هوشیار است، نوشیدنی گرم و شیرین به وی بخورانید و از خوراكی­های پركالری و سریع­الهضم نظیر شكلات و مواد قندی تغذیه­اش نمایید.

4)پوشاك گرم و خشك و مناسب به وی بپوشانید.

5)درصورت امكان ، وی را به نزدیكترین پناهگاه رسانده و به نیروهای امدادی متخصص ارجاع دهید.

6)درصورتیكه شرایط حاد بود و از كنترل شما خارج، فورا نیروهای امدادی را در جریان قرار دهید.

 چند توصیه كلی:

1)به یاد داشته باشید همواره مهمرین اصل، حفظ جان و سلامتی شما و همنوردانتان بوده و هيچ موفقیتی و هیچ چيز ديگری، بیشتر از آن ارزش ندارد.

2)فصل زمستان را جدی بگیرید.

3) هیچگاه تنها راهی كوهستان نشوید، همنوردان با تجربه، ناجی جان شما در بروز خطرات و حوادث می­باشند.

4)تغذیه مناسب به همراه داشته باشید و انرژی خود را مدیریت نمایید.

5)خانواده خود و نهاد مربوطه را از محل و مسیر اجرای برنامه  مطلع سازید تا درصورت بروز حادثه، مكان احتمالی شما را سریعتر كشف نمایند.

6)همكاری با تیم­های امدادی را جدی بگیرید. درصورت دارا بودن آمادگی لازم، بسیار شایسته است با نهادهای امدادی كوهستان همكاری نمایید. بی­شك همیاری سازماندهی شده كوهنوردان با یكدیگر، در كاهش خطرات احتمالی این ورزش بسیار موثر خواهد بود.

واما خداوند را هیچگاه فراموش نكنید و همواره به لطف او و كسب موفقیت امیدوار باشید.

درپایان بر خود لازم می­دانم مجددا از همنوردان برنامه فوق،  آقایان امیدیان و شمشكی و به­خصوص سرپرست برنامه آقای صفوی برای همیاری و كمك­رسانی به اینجانب تشكر نموده و برایشان سلامتی و فتح قلل مرتفع زندگی را آرزو داشته باشم.

                                                احمد خاكزاد