گروه کوه نوردی همنورد

به نام خالق کوه ها

سرپرست برنامه: آقای حمزاویان

گزارش: خانم بهرام­پور

دنگ... دنگ...

لحظه­ها می­گذرد.

آنچه بگذشت، نمی­آید باز.

قصه­ای هست که هرگز دیگر نتواند شد آغاز!

صبح روز جمعه 19/4/۸۸ قرار بچه­های همنورد بعد از پل سید خندان.

ساعت 6:40 بعد از 10 دقیقه تاخیر همنوردهای عزیز حرکت خودشون رو آغاز کردن. روز پر نشاط و خوبی رو پیش رو داشتیم....14 نفر از اعضای گروه به همراه 5 نفر میهمان در این برنامه حضور داشتن.

در مسیر به منطقه­ی حسن در رسیدیم، آقای صفوی توضیح دادن که کارآموزی­های یخ و برف رو در اون منطقه برگزار می­کنن.

بالاخره ساعت 8:10 به روستای لولان رسیدیم.

بچه­ها از مینی بوس پیاده شدن و آقای سرپرست هم لطف می­کرد بار عمومی رو بین بچه­ها پخش می­کرد... یکی از دوستان جمله­ی بسیار قشنگی گفتن: "حمید سرپرست = بچه ها وانت!" حالا خودتون می­دونید...!!!!!

در ابتدای مسیر ارتفاع ما  2500 متر بود و باید مسیری تا ارتفاع 2800 متری راه رو طی می­کردیم تا به آبشار اول برسیم.

طبیعت سرسبز در مسیر به ما خوش آمد می­گفت، صدای رودخانه گوش رو نوازش می­داد و بچه­ها با انرژی هر چه بیشتر به راه  خودشون ادامه می­دادن و از مناظر لذت می­بردن (جای یکی از همنوردهای قدیمی خالی!).

سرپرست عزیز تمام سعی خودش رو می­کرد تا بچه­ها در یک خط (البته عمودی نه افقی!) و پشت سر هم حرکت کنن.

ساعت 9:15 برای صرف صبحانه (به 6 صیغه­ی امر مخاطب) کنار رودخانه مستقر شدیم.... بعد از خوردن صبحانه بود که آقای سرپرست متوجه غیبت بسته­ی نان شد. با پرس و جوهای بسیار متوجه شدیم که بسته­ی نان جا موندن تو مینی بوس (البته تقصیر کسی نبودا، خودش نمی­خواست بیاد، نان رو می­گم).

احمد و سهراب بازگشتن تا نان جا مونده رو بیارن و با صلاحدید سرپرست بقیه اعضا هم به پیمودن بقیه مسیر پرداختن (ساعت 10).

برای پیمودن ادامه­ی راه باید از رودخانه عبور می­کردیم، آب رودخانه بسیار سرد بود و سرپرست و سایر اعضای خبره­ی گروه در تلاش بودن تا بهترین راه­ها رو برای عبور از رودخانه انتخاب کنن تا حتی المقدور دوستان کمتر خیس بشن.

ساعت 10:45 به مقصد مورد نظر(آبشار اول) رسیدیم. در ارتفاع 2750 متری قرار داشتیم و سهراب و احمد هم مجددا به جمع ما پیوستن.

در کنار آبشار محلی رو برای استراحت پیدا کردیم و مستقر شدیم ....

بعضی از دوستان به گفتگو پرداخته بودن، بعضی به آب بازی (...) خلاصه همه مشغول و سرگرم بودن.

بوی جوجه کباب که راه افتاد، فهمیدیم وقت نهار رسیده.... ساعت 12:30 جوجه کباب آماده شده بود و همه دور هم جمع شدیم تا نهار بخوریم .... در حال خوردن نهار بودیم که یکی از همنوردهای محترم به سرو نوشیدنی پرداخت. نوشابه، نوشابه، دوغ، دوغ، بوق....

عده ای از بچه­ها هم همون پای آتش مشغول خوردن شده بودن (گویا خیلی گرسنشون بود!).

ساعت 13:30 بالاخره سفره­ی نهار جمع شد و بچه­ها تصمیم به بازی گرفتن.... (همنوردها بیکار نمیمونن!)

وسط بازی بودیم که سرپرست گفتن آماده­ی حرکت شیم. تا وسایلمون رو جمع کنیم ساعت 14:30 شده بود و به سمت مینی بوس راهی شدیم و در ساعت 16:15 به مینی بوس رسیدیم و بعد از پشت سر گذاشتن ترافيك جاده فشم، ساعت 18:30 در تهران برنامه رو پايان داديم.

دنگ....

فرصتی از کف رفت.

قصه ای گشت تمام.

لحظه­ای باید پی لحظه گذرد

تا که جان گیرد در فکر دوام.

 (ویرایش: احمد خاکزاد)

تصاویر منتخب از برنامه پیمایش مسیر خلنو (دومین برنامه رسمی تابستان)