گروه کوه نوردی همنورد

خلاصه گزارش صعود به قله گاشربروم دو

به نام خدا
 
در كنار شرايط سياسي كشور پاكستان و كاهش شديد تعداد برنامه هاي اكسپديشن اين منطقه، سال جاري شرايط خاص جوي را در كشور پاكستان به خصوص در منطقه هيماليا به همراه دارد، به گونه اي كه به طور متوسط از زمان ورود تيم به كمپ اصلي يك روز در ميان شاهد بارش برف بوده ايم. تا كنون بيش از 3 روز متوالي هواي مناسب در منطقه پایدار نبوده است و اين مسئله توانايي تيم هاي حاضر در منطقه را كه از كشورهاي كانادا، اسپانيا، كره، پرتغال، آمريكا، فنلاند، تركيه، لهستان، چك، نپال و ... هستند به حداقل رسانده است،‌ تا لحظه نگارش اين گزارش به جز 5 کوهنورد ایرانی تنها 3 كوه نورد از کشورهای ديگر به قله رسيده اند که از وضعيت يكي از آنان پس از صعود قله خبري در دست نيست.

با توجه به شرايط جوي حاكم، سرپرست برنامه كليه اعضاء تيم را به دو گروه اول و دوم تقسيم كرد و از شروع برنامه با اختلاف يك كمپ نسبت به هم اقدام به صعود نمودند. قابل ذكر است اين برنامه ريزي در صورت شرايط مساعد جوي با هدف صعود هر 2 تيم و پشتيباني همديگر طراحی شده است.

يكشنبه 28 تيرماه 88 :
گروه اول در قالب 6 نفر متشكل از آقايان يونس رضاخاني، محمد نصيري، محمد نادريان، مجتبي رحمان ن‍ژاد، حميدرضا سنجري و سيدمحمد سيدآقايي در كمپ سوم (ارتفاع حدود 7100 متر) در حال استراحت بودند، ساعت 15:40 با توجه به پيش بيني هاي هواشناسي دريافت شده و دستور سرپرست برنامه كه خود در كمپ دوم (ارتفاع حدود 6500 متر) مستقر بود، 4 نفر از اعضاء گروه اول شامل آقايان محمد نادريان، حميد رضا سنجري، محمد نصيري و مجتبي رحمان نژاد در هوايي ناآرام، بادی با سرعت حدود 40 كيلومتر همراه با پودر برف، جهت برپايي كمپ چهارم اقدام به صعود نمودند، اين در حالي بود كه طبق اطلاعات هواشناسي وضعيت هوا رو به بهبود مي رفت اما اين بهبودي دوامي بيشتر از یک روز و نیم نداشت.

گروه از مناطق يخ زده و سنگي در حالي عبور كرد كه تمام طناب ثابت هاي آن مربوط به سال هاي قبل و در زير برف و يخ مدفون بود، اعضاء گروه طناب ها را با زحمت فراوان بيرون كشيده و در نهايت هم زمان با غروب آفتاب، ساعت 21:00 شب موفق به برپايي كمپ چهارم در ارتفاع حدود 7500 متر شدند.
كمپ فوق گورستاني از چادرهاي متلاشي شده تيم هاي سال هاي قبل بود و تيم تهران در سال جاري، نخستين برپا كننده اين كمپ به شمار مي آيد.

دوشنبه 29 تيرماه 88:
در ساعت 5:35 بامداد دو نفر از گروه اول شامل آقايان محمد نادريان و مجتبي رحمان ن‍ژاد، كمپ چهارم را به مقصد قله ترك نمودند و مدتي پس از آن 2 عضو ديگر گروه مسير بازگشت به كمپ سوم را در پيش گرفتند.
به علت عبور از زير هرم سنگي قله كه تراورسي طولاني در ارتفاع بالاي 7500 متر مي باشد، نفرات تا حدي از گزند باد در امان بودند و به همين دليل تيم سرعت مناسبي داشت، اما سرماي 16- و 17- درجه كماكان در منطقه حاكم بود. پس از حدود سه ساعت و نيم، تراورس طولاني با شيب تند و بدون ثابت گذاري پايان يافته و تيم به 3 نفر از اعضاي تيم سراب كه از نيمه هاي شب قبل كمپ سوم را به مقصد قله ترك كرده بودند رسيد.

قابل ذكر است تيم سراب پس از رسيدن به كمپ چهارم به توصيه سرپرست تیم خود يكی از نفراتشان را براي بازگشت به كمپ سوم راهنمايي نمود.
گروه به اتفاق تيم سراب استراحتي كرد، از اين پس مسير در دهليزي با شيبي حدود 40 تا 50 درجه و در قالب يك تيم ايراني پيموده شد. طناب ثابتي در كار نبود و تيم طناب هايشان را براي استفاده در ارتفاع بالاتر حفظ كرد. پس از عبور از دهليز كه يك ساعتي به طول انجاميد تيم بر پشت هرم سنگي قله سوار شد، باد شديدي از جنوب غرب بر محيط غالب گرديد، ساعت 10:30 را نشان مي داد كه از دور نشان يخي قله (سراك) پيدا شد، پیمایش مسير تا ساعت 11:15 ادامه يافت، شيب تندتر شده بود، 120 متر طناب مشتركا" با تيم سراب ثابت گذاري گرديد، اين در حالي بود كه منطقه در مه فرو مي رفت.

وقت زيادي صرف ثابت گذاري شده بود، ساعت 12:45 را نشان مي داد، ( قابل ذكر است پس از عبور از دهليز دو مسير براي صعود نهايي وجود دارد) تيم به علت صرفه جويي در زمان از مسير مستقيم كه كمتر انتخاب مي گردد حركت خود را ادامه داد.
ساعت 13:45 آخرين گام ها به سمت قله برداشته مي شد، تيم به زير نقاب برفي كه به علت بارش هاي جديد بسيار شكننده و خطرناك مي نمود رسيد، ظاهرا مدت طولاني كسي بر روي نقاب گام ننهاده بود، تيم نيز تصمیم گرفت از رفتن بر روي آن خودداري كند. اعضاء همديگر را در آغوش كشيدند و پرچم پر افتخار ايران را بر بلنداي قله به اهتزاز در آوردند و با شعار يا محمد رسول الله (ص) پيام آور صلح و دوستي خبر صعود خود را به سرپرست برنامه مخابره كردند، پس از ثبت چند عكس و فيلم به سرعت به سمت كمپ چهارم سرازير شدند.

كمتر از 1 ساعت از بازگشت قله نگذشته بود كه تيم به دو كوهنورد (لوئيس تبعه اسپانيا و جك تيلور تبعه لهستان) برخورد، به آن دو نفر كمبود وقت و شرايط بد جوي در هنگام عصر هشدار داده شد اما آن دو به صعود ادامه دادند. تیم در ساعت 16:00 پس از جمع آوري كمپ چهارم به سمت كمپ سوم راهي شد و نهايتا ساعت 18:30 تيم صعود كننده در كمپ سوم مورد استقبال گروه دوم شامل آقايان كاوه كاشفي، دكتر عليرضا بهپور، علي نصيري، مسعود طاهري و اميد آمحمدي كه شرايط جوي ديگر اجازه صعود قله را به آنها نداد، قرار گرفتند.

با فرا رسيدن تاريكي و بازنگشتن دو كوهنورد خارجي، توسط يكي از اعضاء تيم يك چراغ پيشاني در حالت چشمك زن بيرون چادر قرار داده شد، در نهايت ساعت 22:00 كوهنورد لهستاني توانست خود را به كمپ سوم برساند. او پس از رسيدن به كمپ سوم از گم شدن همنوردش خبر داد، وي ادعا كرد كوهنورد اسپانيايي با توجه به ممانعت هاي او از نقاب برفي بالا رفت و ديگر از او خبري نشد. (تا ساعت ثبت اين گزارش، تنها يكبار، فرداي روز صعود چراغ لوئيس اسپانيايي در ارتفاع حدود 7600 متر ديده شد، متاسفانه تيم اسپانيا و ديگر تيم هاي مستقر به علت هواي نامساعد و فاصله بيش از دو كمپ نتوانستند اقدامي صورت دهند و همچنان اثري از وي در دست نيست.)
آن زمان ديگر  فرصت صعود به پايان رسيده بود.


وضعیت صعود نفرات تیم هیمالیانوردی استان تهران
گروه دوم (تيم پشتيباني) صعود تا ارتفاع 7100 متر
كاوه كاشفي (سرپرست)
دكتر عليرضا بهپور (پزشك تيم)
مسعود طاهري
علي نصيري
اميد آمحمدي
گروه اول صعود تا ارتفاع 7100 متر
يونس رضاخاني (مربي)
سيد محمد سيدآقايي
گروه اول صعود تا ارتفاع 7500 متر
حميدرضا سنجري
محمد نصيري
گروه اول صعود قله تا ارتفاع 8035 متر
مجتبي رحمان ن‍ژاد
محمد نادريان

 
3 مرداد 1388 كمپ اصلی گاشربروم دو
تيم هيماليانوردي آقايان استان تهران
 
منبع : سایت هیئت کوهنوردی و صعودهای ورزشی استان تهران 
+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مرداد ۱۳۸۸ساعت 15:13  توسط admin  |