گروه کوه نوردی همنورد

بسمه تعالی

سرپرست برنامه: آقای مهدی هاشمی

گزارش: خانم نسرین فیروزیان

صبح روز جمعه، 23 مهر ماه صعود به قله کلکچال با ارتفاع 3360 متر واقع در شمال تهران را از مبداء گلابدره آغاز نمودیم...

اعضای شرکت کننده در این برنامه مهدی و محمد، تهمینه، داوود و نسرین و میهمان عزیزگروه الهام بودند که با کمی تاخیر به خاطر دیر رسیدن من(نسرین)، ساعت ۷:۰۰ صبح از میدان تجریش به سمت گلابدره آغاز نمودیم.

برای رسیدن به گلابدره از میدان تجریش می توان از تاکسی های خطی استفاده نمود که کرایه این تاکسی ها برای هر نفر 400 تومان است. بعد از رسیدن به گلابدره بلافاصله حرکت خود به سمت پناهگاه کلکچال آغاز کردیم. پس از حدود 10 دقیقه راه پیمایی به منطقه ای رسیدیم که بخشی از مسیر به دلیل ریزش سنگ های بزرگ مسدود شده بود و به ناچار مجبور به حرکت از حاشیه سیمانی دیواره کانال سیل گیر شدیم. از ساعت 7:25 تا 7:30 استراحت کوتاهی داشتیم و مجددا به حرکت خود ادامه دادیم. از ساعت 8:۰۰ تا 8:30 برای صرف صبحانه توقف کردیم.

پس از صرف صبحانه حرکت خود را به سمت پناهگاه کلکچال ادامه دادیم. در بین راه اعضای با وجدان گروه همنورد جهت خاموش کردن آتش جنگل به مدت 15 دقیقه ناچار به توقف شدند و با تلاش بی دریغ محمد و تهمینه (آتش نشان گروه) آتش به خوبی مهار شد.

متاسفانه یک یا چند نفر علف های خشک کنار رودخونه رو آتش زده بود و احتمال سرایت به درختان وجود داشت. البته محمد و تهمینه تا جایی که تونستند روی علف های خشک سوخته خاک ریختند تا احیانا آتش بیشتر گسترش پیدا نکنه.

خلاصه پس از مهار آتش گروه جان برکف همنورد به حرکت خود ادامه داد. از ساعت 9:40 تا 9:50 در کنار چشمه توقف کردیم و با نوشیدن آب و خوردن خوراکی های خوشمزه وقت گذراندیم. سپس به سمت پناهگاه کلکچال حرکت کردیم.

در انتهای مسیر نزدیک به پناهگاه از مسیر شن اسکی نسبتا سختی گذشتیم که به یک منطقه مسطح مملو از زباله ختم می شد. ساعت 10:50 به پناهگاه کلکچال رسیدیم و اصلا متوجه نشدیم که چطور زمان گذشت و ما چرا 40 دقیقه در پناهگاه توقف کردیم. پس از40 دقیقه صرف میوه و چای و البته استفاده از ترفند های خاصی برای جلوگیری از رفیق نیمه راه شدن برخی از اعضای گروه، ساعت 11:30 گروه همنورد با تمام اعضای شرکت کننده در این برنامه، حرکت خود را به سمت گردنه لوپهنه ادامه داد.

ساعت 12:۰۰ تا 12:۰5 استراحت کوتاهی داشتیم و با حرکت پیوسته به سمت گردنه لوپهنه ساعت 12:30 به این محل رسیدیم و به قصد استراحت اتراق کردیم. در اینجا بود که بچه ها همه خوراکی های جور واجور و رنگ و وارنگ خوشمزه ای را که به همراه آورده بودند رونمایی کردند و این شد که تا ساعت ۱۳:15 به شدت از خودمان پذیرایی کردیم!

ساعت ۱۳:15 مهدی، محمد، داوود و من (نسرین) کوله هایمان را به تهمینه و الهام که به خاطر مراقبت از کوله های ما حاضر شدند از صعود به قله صرف نظر کنند، سپردیم و بصورت صعود سرعتی به سمت قله رهسپار شدیم و ساعت ۱۳:۴۶ با سرافرازی قله را فتح کردیم.

مسیر از گردنه لوپهنه تا قله شیب نسبتا زیادی دارد، همچنین به تازگی تعدادی پرچم قرمز رنگ راهنمای مسیر نصب شده است. مدت کوتاهی روی قله توقف کردیم و با قله دماوند، ایستگاه پنج توچال و ... عکس یادگاری انداختیم.

ساعت ۱۴:۱۰ به سمت پایین حرکت کردیم و ساعت ۱۴:40 مجددا به لوپهنه و همنوردان عزیز و فداکارمان، تهمینه و الهام رسیدیم. پس از صرف ناهار و استراحت، مصاحبه یک گروه عجیب و جالب با سرپرست گروه و لذت بردن از تماشای فنون نینجیتسو، ساعت ۱۵:40 دقیقه از گردنه لوپهنه به سمت اردوگاه کلکچال حرکت کردیم. در بین راه به مدت 5 دقیقه استراحت کوتاهی داشتیم و ساعت ۱۶:20 به اردوگاه رسیدیم.

با تناول خوراکی های باقی مانده از خودمان پذیرایی کردیم و ساعت ۱۶:40 به سمت تپه نورالشهدا رهسپار شدیم. برای عبور از این مسیر در قسمتی از راه باید از یک گذرگاه سنگی هیجان انگیز گذشت! ساعت ۱۷:15 به تپه نورالشهدا رسیدیم.

کم کم هوا تاریک می شد مسیر خود را به سمت پارک جمشیدیه، تنها با کمک نور headlight داوود (و بدون استفاده از headlight مهدی !!!) می پیمودیم. در نهایت ساعت ۱۸ بعد از ظهر پس از رسیدن به پارک جمشیدیه مهدی رسما پایان برنامه را اعلام کرد.

روی هم رفته برنامه بسیار خوبی بود اما جای تمام دوستانی که خواسته و ناخواسته گروه رو تنها گذاشتند مثل همیشه خالی بود.

(ویرایش: مهدی هاشمی، بازنگری نهایی: شاهین صفوی)