گروه کوه نوردی همنورد

سرپرست برنامه: شاهین صفوی

گزارش برنامه: شاهین صفوی

عصر روز پنج شنبه مورخ ۱۵/۰۲/۱۳۹۰

ساعت ۱۶:۳۰ دوستان خوبم آقایان: پیروز زمانپور و دارا نام آور به همراه خودم در محل قرار یعنی کنار مجسمه کوه نورد - میدان سربند گرد هم اومدیم.

ساعت ۱۶:۴۰ به دلیل تاخیر خانم نسرین فیروزیان حرکت خودمونو آغاز کردیم.

بعد از مدت زمانی در حدود ۱۰ دقیقه نسرین هم به جمع ما اضافه شد و ۴ نفری مسیر را ادامه دادیم.

هوا صاف همراه با وزش باد نسبتا ملایم - مسیر تقریبا خلوت.

آمادگی همنوردانم واقعا قابل تقدیر بود.

ساعت ۱۸:۴۵ در موقعیت پایگاه امداد و نجات زنده یاد مرحوم داودی.

در کنار دوستان خوبمون مهدی شایگان و محمد نوروزی که در پایگاه بودند چند عکس یادگاری گرفتیم و به مدت ۳۰ دقیقه استراحت کردیم.

ساعت ۱۹:۱۵ مجددا حرکت کردیم.

نم نم باران شروع شد و هوا بسیار دل نشین بود.

ساعت ۲۰:۰۰ در موقعیت پناهگاه شیرپلا بودیم. چند تیم از اهواز و اصفهان و... در پناهگاه بودند و به همین دلیل تقریبا هر دو سالن غذا خوری شلوغ بود. ما هم در گوشه ای از پناهگاه میز خالی پیدا کردیم و مشغول صرف شام شدیم.

ساعت ۲۰:۳۰ در حین خوردن بودیم که فروش بلیط خوابگاه آغاز شد و ما هم برای خودمون در سالن عمومی بلیط تهیه کردیم. قیمت بلیط به ازای هر نفر در سالن عمومی ۲۵۰۰۰ ریال بود.

ساعت ۲۱:۰۰ از طرف مسئول خوابگاه اعلام شد تا کوه نوردان جهت استقرار در خوابگاه مراجعه نمایند.

هوا بسیار عالی بود و باد تندی در حال وزیدن بود. پیروز و دارا مشغول عکس گرفتن و ثبت خاطرات بودند. نسرین هم در سالن بانوان مستقر شده بود و من هم در حال آماده شدن برای خواب بودم. در نهایت همگی خوابیدیم.

بامداد روز جمعه مورخ ۱۶/۰۲/۱۳۹۰

ساعت ۰۵:۰۰ با سرو صدای کوه نوردان داخل خوابگاه بیدار شدم. دارا و پیروز رو هم بیدار کردم و جهت صرف صبحانه آماده شدیم. نسرین هم به جمع ما اضافه شد.

ساعت ۰۶:۴۰ به سمت قله حرکت کردیم.

مسیر خودمونو از روی یال اصلی در مسیر پاکوب به سمت جانپناه زنده یاد علی امیری(سنگ سیاه) ادامه دادیم. مسیر تقریبا شلوغ بود.

ساعت ۰۸:۱۵ در کنار جانپناه مشغول استراحت و تجدید قوا شدیم و به لطف وجود دارا و پیروز کلی عکس گرفتیم که از همین جا ازشون تشکر می کنم.

ساعت ۰۹:۰۰ حرکت مجدد به سمت قله.

در میانه های راه بودیم که هوا کاملا صاف شد و بام ایران (دماوند) رخ نمایی کرد و باز هم چند عکس یادگاری گرفتیم.

ساعت ۱۰:۴۵ بر روی قله توچال بودیم. باد تندی در حال وزیدن بود. به داخل جانپناه دکتر اردلان (جانپناه فلزی) رفتیم. کمی استراحت کردیم و با همنوردان داخل جانپناه گفتگو کردیم................. و باز هم تجدید قوا.

ساعت ۱۱:۳۵ حرکت به سمت ایستگاه ۷ تله کابین توچال (حرکت در جهت غرب). مسیر پوشیده از برف بود. البته مقدار برف اونقدر نبود که نیاز به استفاده از گتر و یخ شکن باشه.

ساعت ۱۲:۰۰ به ایستگاه ۷ تله کابین توچال رسیدیم و بالافاصله بوسیله تله کابین به سمت ایستگاه ۵ حرکت کردیم. قیمت بلیط به ازای هر نفر متاسفانه ۵۰۰۰۰ ریال شده بود و با توجه به این افزایش قیمت که بارها صورت گرفته، در نوع خدمات تله کابین تغییری مشاهده نمی شد.

در ساعت ۱۲:۱۵ به ایستگاه ۵ تله کابین توچال رسیدیم. به داخل سالن عمومی رفتیم که ناگهان دوست خوبمون که در برنامه قبلی در خدمتش بودیمو دیدیم و اون کسی جز علی سالمی نبود. با صحبتی که با هم داشتیم قرار شد علی هم در مسیر بازگشت با ما باشه.

ساعت ۱۲:۴۵ حرکت به سمت مسیر درکه در قسمت غربی پناهگاه و از روی گردنه که مقداری برف هم بر رویی اون به چشم می خورد.

ابتدای مسیر شیب تندی داشت. مسیر کاملا پاکوب بود. از قسمتی که شن اسکی بود فرود کردیم.

ساعت ۱۳:۵۰ در موقعیت پناهگاه پلنگ چال بودیم ولی داخل پناهگاه نرفتیم و به راه خودمون ادامه دادیم.

طبیعت درکه کاملا زنده شده بود و رودخانه لبریز از آب بود.

ساعت ۱۴:۲۰ جهت صرف ناهار و کمی استراحت در کنار رودخانه و در زیر سایه درختان استقرار پیدا کردیم. به پیشنهاد پیروز کفش ها را در آوردیم و جهت رفع خستگی پا در آب نهادیم. وای که نمی دونید چقدر سرد بود.

باید در همین جا از تلاش دارا تشکر کنم که با وجود شرایط سخت از عکس گرفتن غافل نشد و در شرایط مختلف ثبت خاطره کرد.

در مرحله بعد مشغول صرف ناهار شدیم که واقعا جاتون خالی بود.

ساعت ۱۵:۴۰ مجددا به سمت میدان درکه حرکت کردیم.

در نهایت در ساعت ۱۷:۳۰ با خاطرات بسیار زیبا از این برنامه در کنار همنوردان خوبم این برنامه هم به پایان رسید.