آشنایی با کارابین ها
به نام آفریننده کوهستان
مقدمه:
کارابین ها ابزاری هستند که در تمامی رشته های فنی کوه نوردی به طور وسیعی استفاده می شوند. تقریبا تصور انجام کار فنی بدون آنها غیر ممکن می نماید. با پیشرفت و توسعه این وسیله، مدل های بیشماری از این وسیله تولید شده و حال سوال اینجاست که چگونه نوع مناسب کارمان را از میان انواع موجود انتخاب کنیم؟
شناخت انواع کارابین
کارابین ها توسط شرکت های مختلفی تولید می شوند ولی همه آنها باید تحت استاندارد اروپایی EN12275 تولید شوند و به همین جهت آنها را می توان در 6 گروه مختلف تقسیم بندی کرد.
نوع B (پایه – Basic )
اغلب کارابین ها در این دسته جای می گیرند. بیشتر آنها شکلی مانند حرف D دارند تا حداکثر استحکام را داشته باشند. شیوه صحیح استفاده از این کارابین ها به نوع دهانه کارابین بستگی دارد که می تواند قفل شونده یا غیر قفل شونده باشد. کارابین غیر قفل شونده دارای دهانه ای به شکل صاف یا خمیده است. دهانه صاف برای بسیاری از کارها مناسب است به خصوص برای اتصال به انت های کوئیک دراو.
دهانه خمیده تنها برای اتصال طناب به انتهای دیگر کوئیک دراو مناسب است. اگرچه این خمیدگی انداختن طناب به داخل کارابین را راحت تر می کند اما باید مراقب خارج شدن تصادفی طناب از داخل کارابین نیز بود و با دقت بیشتری این کار را انجام داد. کارابین های غیر قفل شونده دارای وزن کمتری نسبت به مدل های قفل شونده هستند.
در برخی مواقع نیاز به ایمنی بالاتری داریم و به سراغ کارابین های قفل شونده می رویم. رایج ترین نوع این کارابین ها، کارابین قفل شونده پیچی است که باید به صورت دستی با پیچاندن پیچ دهانه آنرا قفل کرد. البته کارابین های قفل شونده خودکار نیز وجود دارد اما سنگین تر و گران تر هستند.
اصولا بسته به تشخیص شما و قوانین مدون آموزشی باید برای امنیت بیشتر در قسمت هایی که نیاز به امنیت بیشتر است از کارابین قفل شونده استفاده کرد مانند اتصال به کارگاه و اتصال به صندلی (هارنس). درصورت نیاز به کارابین قفل شونده و عدم دسترسی می توانید از دو کارابین غیر قفل شونده به صورتی که دهانه آنها مخالف یکدیگر باشند استفاده کنید.
نوع D ( جهتی - Directional)
این نوع کارابین برای تهیه و اتصال به کوئیک دراو تولید می شود و دستگیره ای در انتهای کارابین برای این اتصال تعبیه شده است. در صعودهای ورزشی معمولا زیاد استفاده می شود.
نوع X (تخم مرغی – Oval)
شکل تخم مرغی این کارابین خاصه صعودهای امداد و نجات است. شکل متقارن این کارابین از جابجایی کارابین زمانی که زیر بار است جلوگیری می کند، اتفاقی که ممکن است برای دیگر شکل ها بیافتد. نکته منفی این کارابین استحکام کمتر آن نسبت به کارابین های D شکل است به خصوص زمانی که دهانه آن باز باشد.
نوع HMS - H
این نوع کارابین برای حمایت طراحی شده تا با بیشتر ابزاری حمایت به راحتی کار کند. قسمت عریض این کارابین به طناب اجازه می دهد با داشتن فضایی بیشتر حرکتی نرم و روان داشته باشد. نکته منفی این کارابین استحکام ضعیف آن به هنگام باز بودن دهانه است هر چند که بدون استثنا این نوع کارابین به صورت دهانه قفل شونده تنها ارایه می شود.
نوع Klettersteig - K
این نوع برای تهیه لنیارد و یا فراتا (Ferrata) استفاده می شود. باید دارای دهانه قفل شونده خودکار باشند. اندازه آنها بزرگتر از معمول است تا به بتوانند به داخل کابل های مسیر و یا فراتا بیافتند.
نوع QuickLink - Q
این شکل از کارابین از آنجا که دهانه ای برای باز شدن تصادفی ندراند امنیت را بالا می برند فقط باید دقت کرد که مهره آن را تا انتها چرخاند تا کامل بسته شود. به دلیل ارزانی و استحکام بالای این نوع، جهت استفاده به عنوان حلقه فرود زمانی که می خواهید از مسیری فرود بروید یا از ادامه مسیر منصرف شده می خواهید با جاگذاشتن یک کارابین از مسیر به پایین برگردید ایده آل است. البته در شکل ها و آلیاژها مختلفی تولید می شوند .
استاندارد اروپایی EN12275 برای انواع کارابین:
*در ایران به کوئیک دراو، به اصطلاح، اسلینگ یا اسلینگ دوبل می گویند که به نظر اشتباه می رسد.
*در ایران به کارابین قفل شونده کارابین پیچ می گویند.
منبع : مجله BMC Summit
گردآوری: مهدی هاشمی / ویرایش و بازنگری: شاهین صفوی
