گروه کوه نوردی همنورد

صبح روز جمعه مورخ 3/3/87 راس ساعت 7 صبح در میدان قدس با خانم ها م. طلایی – ش. بیداریان – س فعال – پ. ر -  و آقای احمد خاکزاد و خودم (شاهین صفوی)قرار داشتیم تا به سمت قله دارآباد حرکت کنیم.

همه سر وقت در محل حاضر شدند و در ساعت 30/7صبح از ابتدای مسیر دارآباد حرکت را به سمت قله آغاز کردیم.در ساعت 45/7به رستوران سربند غلاک رسیدیم و بدون توقف به مسیر ادامه دادیم.در ساعت 50/7 به تابلوی شماره 4 به رنگ زرد رسیدیم و ازسمت راست آن و در میان درخت های سرو در مسیر پاکوب به سمت قله حرکت کردیم.ساعت 8 به مدت 5 دقیقه به گروه استراحت دادیم و مجددا حرکت کردیم.مسیر پاکوب را ادامه دادیم تا به تابلوی(سریال شن سیاه) رسیدیم که مسیر قله را در سمت چپ نشان می داد.در ادامه مسیر پاکوب در ساعت 35/8 در بندبنفشه به مدت 5 دقیقه استراحت کردیم. از این محل مسیر کاملا مشخص بود. در ساعت 50/8 در چال پونه بالا آبشار بودیم. مسیر را در کنار درختان تا چشمه درازلش ادامه دادیم و ساعت15/9 در محل چشمه بودیم. بچه ها دور هم جمع شدند و صبحانه را خوردیم. ساعت 10مجددا از مسیر پاکوب بالای چشمه حرکت کردیم.شایان ذکر است از چشمه تا قله آب موجود نیست پس بطری ها رو پر از آب کنید. در ساعت 55/10 به مدت 5 دقیقه استراحت کردیم. با شیب نسبتا تندی روبرو بودیم که خوشبختانه بروبچ از عهده اش خوب بر اومدن تا اینکه در ساعت 50/12در کنار تابلویی که روی آن نوشته شده بود خط الرس قله دارآباد قرار گرفتیم و ارتفاع 2980متری را نشان می داد.درنهایت در ساعت 30/1ظهر در محل جان پناه قله دارآباد بر روی قله در ارتفاع 3250 متری  بودیم . از اونجا سد لتیان – لواسان – اوشان و فشم مشخص بودند. بر روی خط الرس باد شدیدی در حال وزیدن بود . پیشنهاد می کنم بادگیر همراه داشته باشید. داخل جان پناه بخاری – آینه – جعبه خالی کمک های اولیه دیده می شد. ظرفیت جان پناه در حدود 15 نفر می باشد .خلاصه در ساعت 30/15 از جان پناه به سمت پایین حرکت کردیم .تصمیم بر این شد تا در مسیر برگشت چای کوهی بچینیم که برای سنگ کلیه مفید است و بصورت گلی بنفش رنگ و کرک مانند می ماند. طول مسیر را به جهت حفظ سلامت زانو ها آرام آرام پایین آمدیم تا به چشمه درازلش رسیدیم و بعد از نوشیدن چای و لذت از طبیعت منطقه به مسیر برگشت ادامه دادیم. تا در ساعت 35/19 به یوردک رسیدیم.     در نهایت این برنامه در ساعت ۴۵/20 با خاطره ای خوش به پایان رسید. جای همتون خالی بود.