گروه کوه نوردی همنورد

به نام خالق کویر

سرپرست برنامه: اعظم سلیمی

گزارش برنامه: اعظم سلیمی

کویر زیباست و زیبایی آن از این روست که یکدست بوده و تمام وسعت آن را می توان در یک نگاه مشاهده کرد و چیزی پنهان ندارد.

قرار بود با دوستان راس ساعت 06:00 صبح روز جمعه 22/07/90 به سمت منطقه گردشگری قصر بهرام حرکت کنیم. من (اعظم) ساعت 05:45 در محل قرار یعنی خیابان آزادی روبروی ایران فیلم حاضر و منتظر بقیه دوستان شدم. قرار بود همگی با یک دستگاه مینی بوس، همراه یک راننده خوش اخلاق این مسیر رو طی کنیم. نفراتی که برای این برنامه اعلام آمادگی کرده بودند یکی یکی به جمعمون اضافه شدند. البته نا گفته نماند که بعضی از دوستان با تاخیر رسیدند.

بعد از جمع شدن همگی دوستان و ارائه پاره ای از توضیحات، ساعت 06:15 ما (اعظم، ماندانا، حمیدرضا، عطیه، ندا، نغمه، سیما، سعیده، ویدا، ثمین، شبنم، حمیدرضا، فرشته، آقای میری، مریم) به سمت ورامین و قصر بهرام به راه افتادیم.

قصربهرام در 95 کیلومتری شهرستان پیشوا ورامین قرار دارد و تا قبل از سال 1384 مربوط به حوزه استحفاظی استان تهران بوده و از آن به بعد در حوزه استحفاظی شهرستان گرمسار از توابع استان سمنان قرار گرفته است. برای ورود به این منطقه بایستی مجوز ورود، از سازمان حفاظت از محیط زیست استان سمنان اخذ شود که 2 روز قبل از اجرای برنامه با هماهنگی قبلی اقدام به این کار کرده بودیم.

قصر بهرام یکی از جاذبه های تاریخی کشورمان می باشد که دارای بنای منحصر بفردی است و این امر از این جهت است که بهرام شاه پادشاه ساسانی اندیشید که اگر دشمنان به او غلبه کردند به این قصر پناه آورد. نکته جالب این است که تا بطور کامل نزدیک قصر نشوید نمی توانید آن را ببینید.

ما راس ساعت ۰۷:30 به میدان ساعت ورامین رسیدیم و چون قرار بود در این برنامه در خدمت آقای تاجیک (راهنمای محلی) باشیم با ایشان همراه شدیم. آقای تاجیک از لیدرهای قدیمی و محلی بودند که در مورد تاریخ ورامین و مکان های تاریخی آن چند کتاب نوشته و در حال حاضر هم مشغول نوشتن کتابی در مورد قصر بهرام هستند.

راهنمای خوب ما در طول مسیر از مکان ها و حیوانات عکس می گرفتند تا در کتاب هاشون از اون ها استفاده کنند، ساعت ۰۸:15 به یکی از باغات حوالی ورامین رفته و صبحانه خوردیم. در ساعت ۰۸:45 بعد از صرف صبحانه به مسیر خود ادامه دادیم. در طول مسیر از اطلاعات آقای تاجیک در مورد شهرستان ورامین و قصر استفاده کردیم.

در ساعت ۰۹:30 به ورودی مسیر قصر بهرام رسیدیم و مسولین انتظامی آنجا بعد از کنترل و بررسی مجوز ما اجازه ورود دادند و متذکر شدند که این منطقه تا شعاع 25 کیلومتری نظامی بوده و اجازه گرفتن عکس و فیلم را نداریم. مسیر خود را ادامه دادیم باید بگم که مسیر بسیار خاکی و پر از دست انداز بود به این خاطر راننده خیلی آرام به راه خود ادامه داد.

به دلیل ناهموار بودن راه، در ساعت 11:30 به قصر بهرام رسیدیم مینی بوس ما جلوی قصر پارک کرد و بعد از پرداخت ورودی به ازای هر نفر 300 تومان داخل قصر بهرام شدیم. و پس از آماده شدن 15 دقیقه بعد، پیاده روی خود را در کویر شروع کردیم. کویر ورامین برخلاف کویر لوت است و در آن نوعی پوشش گیاهی وجود دارد. 

این منطقه حیات وحش خاص خود را دارد و اگر صبح زود به این منطقه وارد شوید می توانید حیواناتی نظیر آهو و گوزن را مشاهده کنید به همین دلیل مسیر دارای محدودیت گردشگری بوده تا به حیوانات آسیبی نرسد، بعد از حدود یک ساعت و نیم، پیاده روی به قصر برگشتیم. در طول مسیر از حمام و حرمسرای قصر هم بازدید کردیم. البته 90% حمام قصر در حاضر مخروبه است.

اطراف قصر، کاروانسرای عین الرشید و شاه عباسی هم وجود دارد که بعلت گرمی هوا و طولانی بودن مسیر از بازدید آن صرف نظر کردیم. در ساعت 13:30به قصر رسیدیم و به بازدید قصر مشغول شدیم. در وقت ناهار، در بزرگ ترین حجره قصر مشغول خوردن غذا شدیم. جالب است بدانید که در تمام دیوارهای قصر این شعر به چشم می خورد بهرام که گور گرفتی همه عمر دیدی که چگونه گور بهرام گرفت.

در ساعت 15:30 به سمت تهران به راه افتادیم و در طول مسیر مشغول هم نوایی با هم شدیم و راس ساعت ۱۹:30 به میدان آزادی رسیدیم در طول مسیر 3 نفر از دوستان پیاده شده بودند و این بود پایان یک روز برنامه گلگشت کویری !

در انتها لازم می دانم به 3 نکته اشاره می کنم:

1- هر ساله در مسیر قصر مسابقات اتومبیل رانی برگزار می شود. (البته نه در جاده ای که ما حرکت می کردیم کمی دورتر از آن پیست اتومبیل رانی وجود داشت)

2- در این مسیر می توانید گله های شتر را مشاهده کنید (البته سعی کنید از آن ها دوری کنید چون شاید شما زمانی به آن ها برسید که در حال نشخوار کردن باشند و آن وقت ... حتما چند بار صورت خود را با آب صابون بشویید)

3- جالب است بدانید نام قدیمی رشته کوه شمالی کشورمان هربز بوده است بدلیل زیاد بودن بز در کوهپایه آن که متاسفانه بعد از هجوم وحشیانه اعراب به ایران نام عربی البرز به آن داده شده است.