گروه کوه نوردی همنورد

به نام آفریننده کوهستان

معمولا برخی کوهنوردان عسل و یا خامه های عسلی را بعنوان وعده صبحانه خود انتخاب می کنند. همچنین در فصل تابستان که فصل رسیدن میوه خربزه است این سوال پیش می آید که خوردن همزمان خربزه و عسل مضر است یا خیر؟؟

آزمایش ها نشان داده اند که ترکیب عسل و خربزه در دستگاه گوارش پستانداران، با وجود اسید معده و آنزیم های گوارشی قوی معده و روده، نوعی ماده پلیمری تجزیه ناپذیر درست می کند که می تواند راه روده را بسته و حتی منجر به پارگی روده و در بدترین حالت منجر به مرگ شود.

از دیدگاه علم شیمی این واکنش را به قندهای موجود در این مواد نسبت می دهند. عسل دارای لولوز و خربزه دارای قند گلوکزاست. هر دو قند به سرعت جذب بدن می شوند و آنتالپی را بالا می برند. افزایش آنتالپی می تواند وضعیت عمومی بدن را به هم بریزد.

اما دليل ديگر آن:

اگه تجربه كرده يا شنيده باشيد كفاشان قديم براي محكم كردن نخهايشان از موم عسل استفاده مي كردند. پس با كشيدن نخ به روي موم، نخ محكم مي شه.

حالا به بافت خربزه توجه كنيد، خربزه داراي اليافي شبكه اي مي باشد و با برخورد و تماس با موم محلول در عسل مانند بتن در بدن سفت مي شود و باعث انسداد روده نيز مي گردد كه اين خود صرف نظر از عوامل شيميايي دليل فيزيكي بروز مشكل مي باشد. و اينكه برخی افراد می گویند مقداري خوردند ولي هنوز زنده هستند هم دقيقا بستگي به مقدار مصرف شده دارد.

دلایل دیگر:

یکی از انواع نا بردباری‌های غذایی، نابردباری دارویی یا فارماکولوژیک است که می‌تواند به دنبال مصرف برخی افزودنی‌ها یا وجود برخی مواد طبیعی در خود غذاها رخ دهد. این مواد دارای عامل آمینی هستند و با تأثیر بر قطر رگ‌ها موجب تغییر فشار خون و آهنگ ضربان قلب می‌شوند.

از همین رو به آن‌ها «آمین‌های مۆثر بر قطر رگ‌ها (وازواکتیو)» می‌گویند. از جمله این مواد به ویژه هیستامین، تیرامین و سروتونین شایان ذکرند. آستانه تحریک پذیری افراد نسبت به این آمین‌ها متفاوت است و ممکن است در برخی افراد در مقایسه با سایرین پایین ‌تر باشد.

سروتونین یک میانجی عصبی است که در بدن از اسید آمینه تریپتوفان ساخته می‌شود. این ماده کارکردهای گوناگونی دارد از جمله اینکه بر حرکات روده تأثیر می‌گذارد. در روده یاخته‌هایی به نام انتروکرومافین وجود دارند که در پاسخ به حضور غذا سروتونین می‌سازند.

این مسئله موجب انقباض روده به دور غذا می‌شود. پلاکت‌های موجود در سیاه رگ‌های روده، سروتونین اضافی را جمع می‌کنند. در صورت وجود مواد محرک در غذا، یاخته‌های انتروکرومافین سروتونین بیشتری ترشح می‌کنند تا حرکات روده سریع ‌تر شود.

عسل خود یکی از موادی است که گفته می‌شود ساخته شدن سروتونین را تحریک می‌کند از سویی دیگر خربزه با داشتن تنها ۵/۰ درصد پروتئین و بیش از ۱۰ درصد کربوهیدرات که بالغ بر ۸ درصد آن از قندهای ساده است می‌تواند محرک ترشح سروتونین باشد. بنابراین مصرف ترکیب این دو ماده یعنی خربزه و عسل در افرادی که آستانه تحمل پایینی دارند ممکن است سبب بروز نشانه‌های گوارشی شود.

در نتیجه اسهال رخ می‌دهد تا مواد مضر از بدن بیرون رانده شوند. اگر سرعت رهایی سروتونین به درون خون بیش از توان پلاکت‌ها (همان یاخته‌هایی که مسئول انعقاد خون هستند) در جمع‌آوری آن باشد، سطح سروتونین آزاد خون افزایش می‌یابد که با تأثیر بر گیرنده‌های خاصی موجب استفراغ می‌شود.

نکته درخور توجه دیگر اینکه نسبت کربوهیدرات به پروتئین ماده غذایی نیز بر سنتز سروتونین در بدن تأثیر می‌گذارد به عبارت ساده‌تر، بالا بودن مقدار کربوهیدرات به ویژه قندهای ساده و کم بودن محتوای پروتئین ماده غذایی محرک سنتز سروتونین در بدن است. 

 منابع:

http://club.golestan.com/main/HealthyTopic.aspx?TopicId=19452 

http://hamechizdan.blogsky.com/1390/09/24/post-5

http://mo-mohammady.persianblog.ir

http://2ba2.com/medical/nutrition

گردآوری: مهدی هاشمی / ویرایش و بازنگری: شاهین صفوی